[SF-ChanHo]ทำไมอะไรๆก็ชานนูนอ

posted on 08 May 2010 15:30 by far-far-alway-loveme in SF-ChanHo

 

 Title:[SF]ทำไมอะไรๆก็ชานนูนอ

Author: LoveMe [Kissme]

Status: Shot Fiction
Couple: Chansung x Junho  Ft. Tae x Jay
Fandom: 2PM
สถานที่แพร่ภาพอื่นๆ : บ้าน 2time-story

 


  

 

ทำไมอะไรๆก็ชานนูนอ



"ฉันทนไม่ไหวแล้วนะ"


เสียง ตบโต๊ะคอมดังปึงอย่างแรงจนแลปทอปแทบจะตกลงมาก เรียกสายตาของคนในห้องให้เงยขึ้นมามองได้ไม่ยาก



"เป็นอะไร อีกล่ะ จุนโฮ" พี่เจย์ถอนหายใจอย่างระอา ส่ายหน้าเบาๆแล้ววางขวดน้ำในมือลงบนโต๊ะกินข้าวของหอพัก ถามคำถามที่สมาชิกที่เหลือในห้องอยากจะรู้เหมือนกัน นั่นสิ เป็นอะไร



"ก็ พี่ดูนี่สิพี่เจย์"เสียงของรองมักเน่ตาเรียวประจำวง หวีดดังขึ้นอย่างเหลืออด มือก็ตบโป๊ะๆๆไปที่หน้าจอพลาสม่าสีดำใกล้มือ เบาๆหน่อยสิไอ้ตี่เงินบริษัท



"ทำไมมีอะไรเหรอ"ไอ้รุ่นพี่ หน้าเหี่ยวประจำวงวิ่งนำมาก่อนเพื่อนเมื่อเห็นเป็นเรื่องเกี่ยวกับเทคโนโลยี เจ้าตัวปัญหายังคงยืนหน้าง้ำอยู่ไม่ห่างจุดเดิม นิ้วชี้จิ้มลงบนหน้าจอแลปทอปที่เปิดค้างอยู่




"ก็พวกพี่ ดูนี่สิ ...หยามกันชะมัดเลย"จุนโฮจิ้มจึกๆลงไปแรงๆอีกครั้ง เหล่าสมาชิกทั้งหมดรีบรุดวิ่งมาดูอย่างสนอกสนใจ



"channuneo is real"เหล่าสมาชิกทั้งหมดอ่านข้อความกลางจอ ดังๆ อย่างฉงนสงสัย




"ใช่พี่ ชานนูนอ อิส เรียล หยามมาก"มือข้างนึงตบจอปึกๆๆๆ อีกข้างก็ยกขึ้นกำในอากาศราวขาดใจ เหล่าสมาชิกได้แต่ทำสีหน้าปั้นยาก โดยเฉพาะคนที่มีชื่อนำคำว่านูนออยู่ยิ่งขมวดคิ้วหงุดหงิดไปใหญ่ มันเสียหายตรงไหนวะ



"หยามยังไง"ลีดเดอร์หน้าขาวผู้รับบทเคะ ตลอดชาติเอ่ยถามอย่างสงสัย




"ก็ดูสิพี่ ชานนูนอ อิส เรียล ทำไมจะไม่หยาม"แล้วเสียงทุบโต๊ะดังปึงก็ดังมาอีกที นิ้วชี้ของอี จุนโฮ ชี้ตรงไปที่มักเน่ประจำวงอย่างเป็นอารมณ์และเจาะจง ก่อนจะตะโกนความคับข้องใจออกมาดังๆ


.



.


.


.


.


.


"ทำไม มันไม่เป็น นูนอชาน อิส เรียลวะ"


........


"วันนี้ มันจะไม่มีชานนูนอเด็ดขาด"อี จุนโฮทุบปึกลงบนหัวไหล่ของฮวาง ชานซองอย่างแรง ชานซองได้เแต่ทำหน้าหงอย ตาโหลมองดูรองมักเน่หัวสีเพลิงที่ลากเขามานั่งอยู่หลังเวทีแล้วเดินไปเดินมา อยู่นานสองนาน ทำท่าทางและหน้าตาขบคิดอยู่ราวกับเป็นนักวางแผนระดับโลก มันเป็นอะไรมากหรือเปล่าเนี่ย



"ไม่ว่าจะโมเมนต์ ไม่ว่าจะรูป ไม่ว่าจะแฟนแคม หรือแฟนอะไรทั้งนั้น"



"มันจะไม่ได้เกิดแน่ วันนี้"
สายตาตี่ตวัดมาจ้องหน้าของคนตาโตอย่างห้าวหาญมือทั้งสองข้าง จับกุมรอบหัวไหล่ทั้งสองข้างของชานซองแล้วบีบแน่น





"เพราะ วันนี้มันจะมีแต่ นูนอชาน เท่านั้น"ปากหยักสวยของคนตาเรียวแนบประทับบนหน้าผากมนของมักเน่ทันที ก่อนจะผละออกทิ้งให้คนที่กำลังโดนยัดเหยียดให้ชื่อมาอยู่ด้านหลังแทนนั่งทำ ตาโตอย่างตกใจกับการกระทำของรองมักเน่ที่ตอนนี้เดินนำลิ่วออกไปแล้ว




"รีบ ตามมาสิไอ้... หนูชานจ๋า มานี่มา"จุนโฮหันมาส่งหน้าแดงหูแดงเรียกชานซองให้เดินตามไป กลืนสรรพนามมาดแมนของชานซองอย่างไอ้หมีลงคอ เปลี่ยนเป็นคำเรียกหวานจ๋อยน่าขนลุกอย่าง หนูชานจ๋าแทน


.........


การ แสดงสดวันนี้ผ่านไปด้วยดี แต่จุนโฮก็พยายามจะเข้ามาใกล้ชานซองอยู่ตลอดเวลา พยายามจับ พยายามแตะ พยายามที่จะแสดงความเป็นเมะอันเหนือกว่าชานซองให้ชาวโลกได้รับรู้


ทั้งการยืนโอบไหล่ชานซองตอนรอผลประกาศรางวัลบนเวที ซับเหงื่อที่ต้นคอให้ชานซอง เล่นผม หรือทำอะไรที่เมะส่วนใหญ่เขาทำกันโดยศึกษาจากแทคเวลาที่เข้าใกล้เจย์ และนิชคุณเวลาที่เล่นหูเล่นหางกับอูยอง


ทำตามมันเสียทุกอย่าง

ไม่ ว่าแทคยอนจะเอามือลูบตรงไหนเจย์บอม จุนโฮก็ลูบชานซองมันตรงนั้น




ไม่ ว่านิชคุณจะยีแก้มอูยองเล่นกี่ที จุนโฮก็ยิกแก้มตึงๆของชานซองเท่ากัน





ไม่ ว่าแทคยอนจะแอบแหย่แอบเย้าเเจบอมเท่าไหร่ จุนโฮก็แหย่เย้าชานซองเท่า นั้นไม่ให้ตกลงหล่น




ไม่ว่านิชคุณยังเอามมือจับเอว กุมมืออูยองแค่ไหน จุนโฮก็กุมมือ โอบเอวชานซองมันเท่านั้นเหมือนกัน





ทำ ตามมันทุกอย่างที่เหล่าเมะเขาทำกัน คงยกเว้นการอุ้มอยู่อย่างเดียว จุนโฮยังไม่สามารถขนาดนั้น แต่เขาก็ทำทุกอย่างนะ ทำทุกอย่างเพื่อประกาศศักดาความเป็น นูนอชาน ให้ประจักษ์แก่ชาวโลก ตลอดเวลาทั้งมดของรายการเอ็ม เคาดาว จุนโฮใช้ประกาศความเป็น นูนนอชานไม่ให้ตกหล่นไปซักวินาทีเดียว




.






.






.




...แต่ ดูเหมือนมันจะไม่เป็นผลนัก...






"นี่มันบ้าอะไร กันวะ" เสียงของรองมักเน่ประจำวงดังขึ้นมาอีกครั้ง เรียกสายตาคู่เดียวที่เหลือในห้องเนื่องจากคนอื่นๆออกไปทำงานนอกกันหมดให้มา สนใจ สาวเท้าเข้ามาในห้องนอนที่เปิดประตูกว้างอยู่




"เป็น อะไรอีกล่ะ จุนโฮ"เสียงเอ่ยถามพร้อมความสวบสาบของการการเดินมานั่งลงบนเตียงที่เจ้าตา ตี่ประจำวงกำลังนอนจ้องดูจอโน็ตบุ๊คเครื่องใหม่อยู่บนเตียง





"ก็ ดูนี่สิ แมร่ม" สายตาตี่จ้องแค้นเคืองไปบนหน้าจอสกรีนอย่างอารมณ์หงุดหงิด กับการเช็คเรตติ้งความเรียลของ นูนอชาน หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมงในการแสดงความเมะของตัวเองให้สาธารณะชนรับรู้ผ่าน รายการเอ็ม เคาร์ดาว





แต่สิ่งที่ปรากฏหลังจากการค้น หาก็คือ.....





channuneo is real



การ แสดงสดในรายการ เอ็ม เคาร์ดาว วันนี้หวานแหวนมาก ชานนูนนอนั้นใกล้กันไม่ห่าง นูนอของพวกเราทำตัวเป็นแม่ศรีเรือนที่แสนดีดูสามีไม่ห่าง คงต้องเอาหลักฐานมายืนยันให้ดู




แล้วก็ตามด้วยรูปที่ เขาพยายามจะแสดงความเมะอันเหนือกว่าออกมา แต่พอมันถูกถ่ายทอดผ่านเลนกล้องมันกลายเป็นว่าเขานั้นเหมือนเมียแสนประเสริฐ ที่คอยดูแลปฏิบัติพัดวีไอ้หมีมันอย่างดีซะงั้นแหละ แถมแต่ละคอมเมนต์ยัง...




comments: #1 by ????? : (Today 15:08) :น่ารักแบบนี้ ชานซองจะให้รางวัลอะไรนูนอตาเรียวนะ อิอิ ^^



comments: # 25 by @@@@ : (Today 16:12) :ใช่ๆ วันนี้จุนโฮน่ารักมากเลยดูแลสามีอย่างดี แบบนี้หมีชานคงรักตายเลย



comments: #62 by $$$$ : (Today 17:23) :ถ้าดูแลรักใคร่กันแบบนี้ มีหวังลูกเต็มหลานเต็มเมืองแน่ๆ อร๊าย จุนโฮกุลสตรีมากค่ะ เอาใจสามีด้วย อุอุ



comments: #86 by **** : (Today 18:30) :ตอนที่จุนโฮจัดผมให้ชานซองน่ะน่ารักสุดอ่ะ ชานซองจ้องตาจุนโฮเชื่อมมาก เรียลจริงไรจริงมากเลยอ่ะ ชานนูนอ อิส เรียลจริงๆค่ะ




comments: #95 by #### : (Today 19:25) :ถ้าเราได้เมียน่ารักๆอย่างจุนโฮนะ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม น่าอิจฉาชานซองจังเลยอ่ะ T^T






ดูแล้วมัน




มัน




มัน





มัน





มันเป็นแบบ นี้ไปได้ยังไงวะ!!!!!!






ทำไม มันมีแต่ความคิดเห็นพรรค์อย่างนี้ตั้งแต่อันแรก ยันอันที่ ร้อยกว่าแมร่มก็มีแต่แบบนี้หมด ไม่เข้าใจเว้ยทำไมมันถึงได้มีแต่คำว่า




เมีย น่ารักอย่างจุนโฮบ้างล่ะ



คุณสามีหมีรักตายบ้างล่ะ



ชาน นูนอ อิส เรียล บ้างล่ะ



ชานนูนออย่างงี้บ้างล่ะ



ชาน นูนออย่างงั้นบ้างแหละ






ทำไมมันไม่เห็นจะมีซัก อันที่เขียนว่า



นูนอชาน อิส เรียล



จุนโฮ แมนมากเลย



ชานซองอยู่ใต้อาณัติจุนโฮอย่างดี




กลับ บ้านไปชานซองจะโดนจุนโฮกดไหมนะ





ทำไม่มี





ทำไม




ทำไม





ทำ ม๊ายยยยยยยยยยย





จุนโฮซุบหน้าลงไปกลับหมอนมือทุบปึกๆ ลงบนเตียงข้างโน็ตบุ๊คเครื่องบางอย่างสุดแสนเจ็บปวดกับความพยายามของตัวเอง ที่ไร้ผล ข้างทั้งสองข้างโบกตีกรรเชียงกลางอากาศอย่างกรีดอารมณ์ ทำม๊าย ทำไมมันไม่ นูนอชานวะ




"นี่นายจริงจังกับเรื่องนี้ขนาด นี้เลยเหรอ"ชานซองที่นั่งทำหน้าหมีง่วงนอนมาตั้งนาน นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงข้างๆ มองดูหัวหยอยๆที่เหลือกตาตี่จากหมอนขึ้นมามองเขาอย่างเชือดเฉือน





"ก็ เออน่ะสิ "คางมนเงยวางบนหมอนนิ่มข้างล่าง นิ้วก็จิ้มจึกๆลงบนจอสกรีน





"ชาน ซองนายดูสิ ดูสิ๊ ทำไมมันไม่มีจุนโฮกับชานซองบ้างล่ะ ทำไมมันถึงได้มีแต่ ชานนูนอ ชานโฮ ชานซองกับจุนโฮ ทำไม ทำไม ทำม๊ายยยยย"จุนโฮเคาะโป๊กๆลงบนโน็ตบุค ดวงตาตาตี่จ้องมองถ้อยคำและประโยคบนจอสกรีนอย่างเจ็บปวด ทำม๊ายยยยยยย





"นายอยาก รู้เหรอจุนโฮว่าทำไมมันถึงไม่มี นูนอชานน่ะ"เจ้าของตาคมโตหันมาถามอย่างเนียมือพับเปลือกกล้วยที่เอาติดมือมา เมื่อครู่วางลงบนหัวเตียงเบามือ ตามองอย่างเหนื่อยหน่ายตรงมาที่จุนโฮที่ทำตาตี่ๆเบิกกว้างขึ้นมาทันทีอย่าง สนใจ





"อืมๆๆ อยากรู้ๆ"จุนโฮพยักหน้าหงึกๆอย่างต้องการจะรู้ ว่าทำไมมันถึงได้มีแต่ชานนูนอ ทั้งๆที่เขาก็พยายามจะเมะขนาดนี้





"อยาก รู้จริงๆนะ"ชานซองยังคงทำหน้าตาเนือยๆเอ่ยถาม มือเอื้อมไปจับโน็ตบุ๊คปิดพับลง แล้วเอาไปวางบนหัวเตียงให้เรียบร้อย





"อืมๆ"จุน โฮยังคงพยักหน้าพยักตาอย่างจริงจัง หน้าบานๆยิ้มร่าอย่างลุ้นระทึกอารมณ์ดี ตาตี่ๆจ้องมองงชานซองนิ่ง เรียวปากยกยิ้มอย่างเด็กที่กระตือรือร้นอยากรู้





"แน่ ใจนะ"ชานซองถามซ้ำอีกครั้งขยับตัวเข้ามาใกล้ มือหนาดันหมอนที่จุนโฮซบหน้าเมื่อกี๊ขึ้นมาอีกหน่อยให้ได้องศา ตาคมที่ยังคงดูงัวเงียจ้องมองจุนโฮทื่พยักหน้าหนักแน่นอยู่ใกล้ๆ





"รู้ ไหม ที่มันมีแต่ชานนูนอน่ะ...."มือหนาของชานซองไล้เบาไปนแก้มขาวนวลของจุนโฮ อีกมือก็จับที่ไหล่เบาๆ ดวงตายังคงจดจ้องนิ่ง






"เพราะ ว่า..."มือที่จับหัวไหล่เอาไว้ดันคนที่นั่งนิ่งทำตาปริบๆให้นอนราบลงไปกลับ พื้นเตียงนิ่ม หัวจุนโฮวางซ้อนลงบนหมอนใบนิ่มอย่างพอดิบพอดี มือหนาบนแก้มยังลงลูบไล้แผ่วเบา จุนโฮที่นอนราบอยู่ใต้ตวงแขนของชานซองทำหน้าตาเลิ่กลั่กมอง ใบหน้าคมที่ไร้วี่แววง่วงหงาวหาวนอนก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง โน้มต่ำลงมาพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับจะบอกว่า พลาดแล้วล่ะ อีจุนโฮ






แล้ว ก็พลาดจริงๆ ริมฝีปากหยักสวยของชานซองลงแนบทาบริมฝีปากแดงของจุนโฮ มือทั้งสองข้างที่จับหน้าคนมีชื่อตามหลังตลอดศกไว้รับรู้ได้ถึงความร้อนของ ใบหน้าใต้ฝ่ามือที่ร้อนจนมือหรือที่ใครๆเรียกอุ้งมือหมีของเขาแทบไฟลุก
ลิ้น ร้อนชื้นสอดเข้าไปในอีกริมฝีปากด้านล่างที่มีช่องโหว่ว่างจากการพยายามจะพูด อะไรซักอย่างออกมาแต่ไม่ทันได้เป็ฯคำพูดหรือสักเสียงพยางค์ ลิ้นชื้นๆของชานซองกวาดไปทั่วโพรงปากของจุนโฮ ก่อนที่จะถอยออกมาเมื่อรับรู้ว่าร่างข้างใต้แน่นิ่งไปเหมือนช็อคเอามากๆ






คน ที่ถูกบังคับยัดเยียดให้มีชื่อตามหลังบ้างลุกขึ้นจากพื้นเตียงหนานุ่ม ยิ้มหึๆส่ายหัวมองคนที่อยากมีชื่ออยู่ข้างหน้าที่นอนริมฝีปากแดงเจ่อ หน้าแดง หูแดงจนกลมกลืนกับหัวสีเพลิงที่วางแนบหมอนอยู่ ตาคู่เรียวเล็กเบิกค้างอยู่อย่างตื่นตะลึง ใบหน้าร้อนผ่าวๆพอๆกับก้อนเนื้อในทรวงอกซ้ายที่เต้นตุบอย่างแรงจนหูทั้งสอง ข้างอื้ออึง แต่โสตประสาทของหูทั้งสองที่แดงก่ำก็ยังพอรับรู้ได้ยินถึงถ้อยคำทิ้งท้ายของ ฮวาง ชานซองที่เอ่ยบอกก่อนจะปิดประตูห้องแล้วเดินออกไป


.





.




.




.





"ไม่ มีเมะที่ไหนหน้าแดงแจ๋ทุกครั้งที่โดนจูบหรอกนะ จุนโฮ"



..................




........





......





...




..




..





.




"ดู อะไรอยู่เหรอ ไอ้ดำ"ลีดเดอร์ตัวขาวที่นั่งงับหลอดดูดน้ำอยู่ข้างเจ้าพ่อเทคโนที่นั่งเล่น โน็ตบุ๊คสุดที่รักบนตักอยู่บนโซฟากลางห้อง ขาเล็กๆทั้งสองข้างก็พาดเกยขายาวๆดำๆของแทคยอนอย่างขี้เกียจ




"เช็ค เรตติ้งวงเราอยู่น่ะ พี่เจย์ดูนี่สิ"นิ้วยาวๆๆของคนหน้ายับที่สูงที่สุดในวงชี้ลงบนจอสกรีนบนตัก เหลือกตามองถ้อยคำที่เขียนอยู่





"ชานนูนอ อิส เรียลเหรอ"แจบอมพูดออกมาดังๆจนสมาชิกที่เหลือในห้องได้ยินกันทั่ว ชานซองและนิชคุณที่นั่งเล่นเกมส์ทอยู่ด้วยกันเงยหน้าขึ้นมามองรอบข้างเล็ก น้อยแล้วนั่งกดจอยสติ๊กในมือต่อ อูยองลิ่วตามองจุนโฮที่นั่งปลอกส้มในมืออยู่เหมือนเดิมไม่มีแววว่าจะอารมณ์ เสียแต่อย่างใด ยังคงก้มหน้าก้มตาปลอกผลไม้ในมืออย่า